Te gek voor woorden…

Een goklustige Rus is bij een spelletje poker zijn geld én zijn vrouw kwijtgespeeld. De overmoedige Andrei Karpov had reeds al zijn poen opgesoupeerd toen hij op het idee kwam zijn echtgenote Tatiana in de strijd te werpen. Tegenstander Sergey Brodov ging likkebaardend akkoord met die inzet en speelde Karpov vervolgens van het kastje naar de muur.

Zing ’s een lieke!

Van volledige consternatie gesproken.  Dan tonen Jamie Cullum en Amy Winehouse hun goed hart ’s, is ‘t nog nie goe!

My Last.FM

Zalige uitvinding van ‘k zou ‘t begot nie weten.  Last.fm is een programma / site die uw beluisterde liedjes registreert en zo aan anderen laat zien.  Handig om te zien wat de muzikale smaak is van uw vrienden / vriendinnen / vijanden.  Eveneens te gebruiken als signature op fora of als lokmiddel voor blogs.  Wat hier dus het geval is… ;o)

Mijn last.fm:

Voor de geïnteresseerden: www.last.fm

Wat als …

… je computerspel niet meteen wil opstarten?

Inderdaad, scheld de pc maar eens goed de huid (dat stuk plastiek eigenlijk) vol.  Laat u vooral gaan, schaam u voor niets of niemand en maak lekker van uw oren.  In Duitsland zit er zo’n gast die daarvan een sport heeft gemaakt.  Ettelijke filmpjes van z’n tirades zijn op het internet de revue gepasseerd, maar deze is toch de (enige ietwat) beste.  Neem u een pint bier, schuif ’s goed onderuit en geniet van iets wat men vaak klasseert onder de noemer ‘over-acting’ of ‘gebrek aan acteertalent’.  But hey, hij kan nog steeds in Familie aan de slag!

‘t Schoonste volk – deel 1: tennis

Nondedju, van ‘t weekend fameus geschrokken.  Daar waar het vrouwentennis de laatste tijd wordt vertegenwoordigd door overwegend bonkige beren, zag ik een paar dagen geleden een schoon, fijn juffrouwke verschijnen.  Maria Kirilenko, een sweet beauty:

 

Meer foto’s hier

Een straf weertje vandaag?

Maar neen gij, hoe komt ge daarbij?

“Ik eis de overwinning op, nondedju!”

Aldus Oscar Pereiro Sio.  We schrijven ergens augustus-september 2006, de grote speculatiemolen gaat aan het draaien.  Floyd Landis, die de Tour op redelijk miraculeuze wijze naar z’n hand zette, bleek positief geplast te hebben.   “Maar da’s toch goe?”, hoor ik menig leek onder u denken.  Mja, eigenlijk niet, positief is negatief en vice versa.  Diegene die de term “positieve plas” het leven ingeroepen heeft, was mijns inziens niet bijzonder bekend met de hedendaagse woordenschat.  Maar bon, tot daar.

Niet veel later verschijnt de Spanjaard Oscar Pereiro Sio ten tonele.  De Spanjaard, die deze Tour-editie 2e eindigde, na één of andere mega-ontsnapping tijdens een vlakke rit, eiste de overwinning van De Ronde Van Frankrijk op.  “Want”, zo stelde Pereiro, “iemand die foefelt verdient de overwinning niet.”  Genoteerd, zo gezegd zo gedaan, gelijk heeft-ie.  Landis, die z’n onschuld nog steeds benadrukt – “Ik ben erin geluisd, de Fransen kunnen het niet aanzien dat alwéér een Amerikaan de Tour wint” – renteniert momenteel in Amerika.  Een nieuwe heup later heeft hij nog wel zin in koers, maar vindt hij geen sponsor meer.  Ergens logisch, lijkt me.  Onlangs las ik een artikel van hem, en op die foto’s bleek dat hij toch (v)ettelijke kilo’s extra meetorst.  Maar bon, nu zijn we weer aan ‘t afdwalen.

Waar zaten we weer?  Ach ja, Pereiro die de overwinning opeist.  Vandaag de dag is er nog steeds geen doorbraak in het dossier.  En dat zal er niet op beteren, want wat staat er vandaag in de krant, op het net en op Teletekst?  “Ook Pereiro greep naar de verboden middelen.”  Unk!?  Wat maakt dat nu de nummer 3 van het klassement, de Duitser Alexander Klöden, mag beginnen zagen dat hij de Tour heeft gewonnen.

‘t Verhaal is nog lang niet ten einde, vrees ik.  Stel dat ook Klöden aan de sappekes gezeten heeft.  Als ‘t zo doorgaat, wint Axel Merckx de Tour nog.  Wie had dat gedacht, eindelijk nog eens een Belg!

Bijzonder schoon liedje …

Deze (een cover) is ook helemaal nie slecht!  Alle lof voor de uitvoerder!

Zwakke avond voor de horeca

Amaai, wat was me dat vanavond.  Zoals de meesten wel weten werk ik 3 dagen in de horeca, in de pool- en snookerzaak University (Heverlee).  Maar wat vanavond gebeurde, hield ik niet voor mogelijk.

Van 18u tot 02u liep mijn ’shift’.  Wel, in die 8 uren die ik gewerkt heb, heb ik hoop en al 20 mensen bediend.  Een dieptepunt in mijn jonge carrière, na een zondag met een stampvolle zaak.  Het werd dus een extra rustig avondje tappen.

Maar niet alleen bij ons was het zo.  Om 02u30 de keet gesloten, een gezonde honger zorgde ervoor dat ik het stad nog inging.  Een kleine schotel Pitta Shoarma (mét cocktailsaus en Ice Tea, ze kennen me ondertussen) kon er nog altijd in.  Op de Oude Markt: quasi alle cafés dicht.  Ook de pittazaak (Pitta Grill in de Zeelstraat – over de Exit) deelde mee in de ‘klappen’.  De “chef” (zo noemt elke vaste klant hem toch) zei dat het vandaag bijzonder kalm was, nog minder volk gezien dan ik in mijn shift.

‘t Kan verkeren…  Hopelijk de volgende keer toch iets meer volk, want de hele tijd niksen is ook niks speciaal…

Nu slapen, heb afgelopen nacht men bed niet al te lang gezien.  Ik kom met één hand ruim toe om het aantal uren te tellen.  En da’s weinig, voor iemand die in principe z’n 8 uren nodig heeft…

Saddam… dood?

Ik dacht het niet: