Maar neen gij, hoe komt ge daarbij?





Aldus Oscar Pereiro Sio. We schrijven ergens augustus-september 2006, de grote speculatiemolen gaat aan het draaien. Floyd Landis, die de Tour op redelijk miraculeuze wijze naar z’n hand zette, bleek positief geplast te hebben. “Maar da’s toch goe?”, hoor ik menig leek onder u denken. Mja, eigenlijk niet, positief is negatief en vice versa. Diegene die de term “positieve plas” het leven ingeroepen heeft, was mijns inziens niet bijzonder bekend met de hedendaagse woordenschat. Maar bon, tot daar.
Niet veel later verschijnt de Spanjaard Oscar Pereiro Sio ten tonele. De Spanjaard, die deze Tour-editie 2e eindigde, na één of andere mega-ontsnapping tijdens een vlakke rit, eiste de overwinning van De Ronde Van Frankrijk op. “Want”, zo stelde Pereiro, “iemand die foefelt verdient de overwinning niet.” Genoteerd, zo gezegd zo gedaan, gelijk heeft-ie. Landis, die z’n onschuld nog steeds benadrukt – “Ik ben erin geluisd, de Fransen kunnen het niet aanzien dat alwéér een Amerikaan de Tour wint” – renteniert momenteel in Amerika. Een nieuwe heup later heeft hij nog wel zin in koers, maar vindt hij geen sponsor meer. Ergens logisch, lijkt me. Onlangs las ik een artikel van hem, en op die foto’s bleek dat hij toch (v)ettelijke kilo’s extra meetorst. Maar bon, nu zijn we weer aan ‘t afdwalen.
Waar zaten we weer? Ach ja, Pereiro die de overwinning opeist. Vandaag de dag is er nog steeds geen doorbraak in het dossier. En dat zal er niet op beteren, want wat staat er vandaag in de krant, op het net en op Teletekst? “Ook Pereiro greep naar de verboden middelen.” Unk!? Wat maakt dat nu de nummer 3 van het klassement, de Duitser Alexander Klöden, mag beginnen zagen dat hij de Tour heeft gewonnen.
‘t Verhaal is nog lang niet ten einde, vrees ik. Stel dat ook Klöden aan de sappekes gezeten heeft. Als ‘t zo doorgaat, wint Axel Merckx de Tour nog. Wie had dat gedacht, eindelijk nog eens een Belg!