“Dames en heren, gelieve ons te verontschuldigen …”
1 maart, 2007
Ja, lap, ‘t is wéér van da. ‘t Openbaar vervoer is écht nie goe bezig. Heb er nu m’n 10e werkdag in Brussel opzitten, en toch al 3 keer een schoon vertraging opgelopen. Vanaf het moment dat die biep afgaat, beseft ge het al: ‘we’ve got a delay’! Vandaag was ‘t dus ook prijs.
“Dames en heren, wegens storingen op de lijn van de trein naar Quiévrin, hebben we een vertraging opgelopen van minstens 16 minuten. Gelieve ons hiervoor te verontschuldigen.” En dan nog ’s ‘tzelfde in -gebrekkig maar uiteindelijk nog wel verstaanbaar- Frans.
16 minuten, dat valt uiteindelijk nog wel mee. Alhoewel, ‘k had dan liever 16 minuten langer in m’n bed blijven liggen. Al die pijnlijke moeite voor niks. VOOR NIKS!
Verleden week 2 keer grotere vertraging opgelopen. De woensdag was ‘t ergste. Trein op om 7u32, om om 8u bijna op ‘t werk te kunnen zijn. Ja, tereire! Om 9u toch van den trein mogen stappen.
“Wegens signalisatieproblemen zijn wij genoodzaakt de trein 15 minuten te laten stilstaan. Onze excuses hiervoor.” BIEP “Dames en heren, wij zullen deze trein terug naar Leuven moeten laten keren, onze excuses voor dit ongemak.” WTF, terug naar Leuven? Iedereen grijpt al naar z’n gsm om z’n werk alvast te waarschuwen. Ik niet, ik mag beginnen tot 10u, maar ‘k heb wel de ambitie niet om tot 18u op bureau te blijven. Bon, uiteindelijk toch goed nieuws.
Allé, half-goed nieuws. BIEP “Dames en heren, we zullen toch niet moeten terugkeren. Het euvel is binnen enkele ogenblikken verholpen. Deze trein zal zijn weg verderzetten …” Ettelijke zuchten worden geslaakt. Totdat: “… binnen een kleine 20 minuten. Gelieve ons te verontschuldigen voor deze vertraging.”
En dan KLAGEN dat men geen hoge pet opheeft van de NMBS en het ganse openbare vervoergebeuren! Dag moeder!
