I fell in love at the seaside

Nog meer NMBS

Vandaag ietwat verplicht dagje congé moeten nemen.  Doordat er in Brussel blijkbaar de schrik weer inzit (4 aanvallen op personeel),  besloten ze vandaag ff te staken.  Gevolg, treinen manens telaat en dus ook lekker volgestoken.  Sardienen zijn er niks tegen.

Vanmorgen dan maar besloten om congé te pakken, nadat ik er na 4 treinen nog steeds niet in geslaagd was om een plek te bemachtigen.

 Nuja, goed terraske gedaan, da’s altijd leuker dan werken met dit weer!

Die paar boterhammen zal-ie toch moeten laten…

Gisteren in ‘t nieuws: “Bestuurders NMBS kunnen loonverlies lijden indien treinen vertraging hebben”

Vandaag tussen Brussel en Leuven: vertraging.

Toch maar ’s de choco van de Aldi nemen in plaats van Nutella, meneer Haeck? ;o)

Overigens vind ik het toch maar een belachelijke maatregel.  ‘t Zijn die bestuurders niet bepaald die ervoor zorgen dat de treinen vertraging hebben.   Verhofstadt verdient toch ook geen cent minder wanneer bijvoorbeeld de belastingen blijven stijgen?  Twee maten, twee gewichten, en als ge ‘t mij vraagt mogen ze wat meer aan de pree van de politici gaan knabbelen dan aan die van de Spoorwegleiders.  Of zijn het intussen Spoorweglijders?

“Dames en heren, gelieve ons te verontschuldigen …”

Ja, lap, ‘t is wéér van da.  ‘t Openbaar vervoer is écht nie goe bezig.  Heb er nu m’n 10e werkdag in Brussel opzitten, en toch al 3 keer een schoon vertraging opgelopen.  Vanaf het moment dat die biep afgaat, beseft ge het al: ‘we’ve got a delay’!  Vandaag was ‘t dus ook prijs.

“Dames en heren, wegens storingen op de lijn van de trein naar Quiévrin, hebben we een vertraging opgelopen van minstens 16 minuten.  Gelieve ons hiervoor te verontschuldigen.”  En dan nog ’s ‘tzelfde in -gebrekkig maar uiteindelijk nog wel verstaanbaar- Frans.

16 minuten, dat valt uiteindelijk nog wel mee.  Alhoewel, ‘k had dan liever 16 minuten langer in m’n bed blijven liggen.  Al die pijnlijke moeite voor niks.  VOOR NIKS!

Verleden week 2 keer grotere vertraging opgelopen.  De woensdag was ‘t ergste.  Trein op om 7u32, om om 8u bijna op ‘t werk te kunnen zijn.  Ja, tereire!  Om 9u toch van den trein mogen stappen. 

“Wegens signalisatieproblemen zijn wij genoodzaakt de trein 15 minuten te laten stilstaan.  Onze excuses hiervoor.”  BIEP “Dames en heren, wij zullen deze trein terug naar Leuven moeten laten keren, onze excuses voor dit ongemak.”  WTF, terug naar Leuven?  Iedereen grijpt al naar z’n gsm om z’n werk alvast te waarschuwen.  Ik niet, ik mag beginnen tot 10u, maar ‘k heb wel de ambitie niet om tot 18u op bureau te blijven.  Bon, uiteindelijk toch goed nieuws. 

Allé, half-goed nieuws.  BIEP “Dames en heren, we zullen toch niet moeten terugkeren.  Het euvel is binnen enkele ogenblikken verholpen.  Deze trein zal zijn weg verderzetten …”  Ettelijke zuchten worden geslaakt.  Totdat: “… binnen een kleine 20 minuten.  Gelieve ons te verontschuldigen voor deze vertraging.” 

En dan KLAGEN dat men geen hoge pet opheeft van de NMBS en het ganse openbare vervoergebeuren!  Dag moeder!

Een straf weertje vandaag?

Maar neen gij, hoe komt ge daarbij?

Zwakke avond voor de horeca

Amaai, wat was me dat vanavond.  Zoals de meesten wel weten werk ik 3 dagen in de horeca, in de pool- en snookerzaak University (Heverlee).  Maar wat vanavond gebeurde, hield ik niet voor mogelijk.

Van 18u tot 02u liep mijn ’shift’.  Wel, in die 8 uren die ik gewerkt heb, heb ik hoop en al 20 mensen bediend.  Een dieptepunt in mijn jonge carrière, na een zondag met een stampvolle zaak.  Het werd dus een extra rustig avondje tappen.

Maar niet alleen bij ons was het zo.  Om 02u30 de keet gesloten, een gezonde honger zorgde ervoor dat ik het stad nog inging.  Een kleine schotel Pitta Shoarma (mét cocktailsaus en Ice Tea, ze kennen me ondertussen) kon er nog altijd in.  Op de Oude Markt: quasi alle cafés dicht.  Ook de pittazaak (Pitta Grill in de Zeelstraat – over de Exit) deelde mee in de ‘klappen’.  De “chef” (zo noemt elke vaste klant hem toch) zei dat het vandaag bijzonder kalm was, nog minder volk gezien dan ik in mijn shift.

‘t Kan verkeren…  Hopelijk de volgende keer toch iets meer volk, want de hele tijd niksen is ook niks speciaal…

Nu slapen, heb afgelopen nacht men bed niet al te lang gezien.  Ik kom met één hand ruim toe om het aantal uren te tellen.  En da’s weinig, voor iemand die in principe z’n 8 uren nodig heeft…

Kazakhstani Against Borat

http://www.stopborat.com/

Ode aan de ploegmaats

Woord vooraf, voor de leken: deze post gaat over snooker (je weet wel, die ’sport’ waar niet meer gerookt mag worden.  Of toch zoiets).
—————————————————————– 

Sjongejonge, om het op z’n Hollands te zeggen.  Ben helemaal van m’n melk, zou Joop eraan toevoegen.  Je kent hem wel, Joop Versluizingen uit de Zeetongstraat in Scheveningen.  Je moet niet vragen.

12-0 prijkte op het wedstrijdblad.  University 1 (mijn team, maar ik was er niet bij – achteraf gezien misschien wel spijtig voor de tegenstander – but hey, je kent het verhaal van Pasen en z’n vijgen, hé) blaast European 1 volledig weg.  Meteen dacht ik: als ik dit op het forum post, zal er meteen gevraagd worden of er sprake is van forfait.  En jawel, het ‘wonder’ geschiedde, en wel hier: http://vsfforum2.zapto.org/index.php?showtopic=858

Het is iets dat maar weinig gebeurt in snookerland, dat een ploeg puntenloos huiswaarts moet.  Zeker in ere-afdeling.  Vandaar deze post.  Noem het een soort van ‘ode aan de ploegmaats’, die een toch wel uitzonderlijke prestatie neergezet hebben.

Na deze toch wel fantastische uitslag staat University 1 alleen 2e op 5 punten van de leider, en 1 puntje voor op de 3e.  Top 5 was het objectief bij aanvang van het seizoen, en die ambitie lijkt nu wel vervuld te zijn.  Top 3 op het eind van het seizoen zou een fantastisch resultaat zijn, alles erboven nóg fantastischer, maar daarmee houden we ons niet bezig.  Alles eronder… zou minder fantastisch zijn, maar toch, het seizoen is reeds geslaagd.  Met dank aan speeldag 17!  En de ploegmaats, natuurlijk.

2007: let it knal!

Bij deze wens ik iedereen (en surtout m’n vaste lezers) een fantastisch 2007 toe!

Alle succes gewenst op liefdes-, professioneel – en persoonlijk vlak.

 LET IT KNAL !!

Back in town

Voila, de kustvijfdaagse zit er weer op.  En zoals elk jaar, stond het eten weer op nummer 1.  Met dank aan de peter.

Zaterdagavond omstreeks 19u kwamen we aan in Knokke.  Alles uitpakken, ff verfrissen en dan richting ‘Chevalier’, een lekker restaurantje op de Lippenslaan.  Op mijn bord: als voorgerecht heerlijke garnaalkroketten en daarna een koninginnehapje, dat ook best lekker was.

Zondag gingen we bij de Sinees eten.  Vantijd heerlijk gelachen, vooral met de Sinees zelf.  De garçon was namelijk niet zo’n kei in het articuleren van woorden.  Als je ‘zoetzure saus’ bestelde en hij het bevestigde, kwam het volgende uit z’n mond: ’soesuusoos meneel?’  Inderdaad, ook de ‘l’ was de Sinees (de traditie indachtig) volledig vleemd.  Ahja, op m’n talool bij de Sinees: loempia en nadien kippeblokjes in pikante saus.  Heerlijk lekker!

Maandag, XMasdag, wilden we reserveren bij ‘Il Punto’, het favoriete restaurant van m’n peter.  Helaas genoeg bleek er langs de andere kant van de lijn geen antwoord van dienst te zijn, waardoor we in allerijl naar een resto op zoek moesten waar nog plaats was.   ‘Cézanne’ bleek nog plek te hebben voor ons.  Aldaar werd me een heerlijke pompoen-tomatensoep voorgeschoteld, en een eveneens overheerlijke steak béarnaise.

Dinsdag tenslotte was het tijd voor den ‘Bouillabaise’, een bekend restaurant in de Lippenslaan.  Ik wil niet chichi overkomen, maar ‘t is plezant om er ook ’s mee uit te kunnen pakken…
In de ‘Bouillabaise Roland’ genoot ik andermaal van heerlijke garnaalkroketten (mijn lievelingsvoorgerecht, moest u zich de vraag nog stellen) en van een fantastische steak archiduc (champignonroomsaus).

Zo, genoeg gegeten voor een leger, denk ik.  Nu ff de versnelling wat lager plaatsen, er nog ’s volop tegenaan gaan met oudjaar en nadien terug op ‘t gemakske eten.  En nie te vettig!