Citaat uit interview met Stefan Everts (HLN – 14.07.07)
“Ik vloog om de bocht met een scooterke en een agent hield me tegen. ‘Gij denkt zeker dat ge wereldkampioen zijt’, zei hij; ‘Ja, dat ben ik’, antwoordde ik”
Toch een heerser, die Everts!

Citaat uit interview met Stefan Everts (HLN – 14.07.07)
“Ik vloog om de bocht met een scooterke en een agent hield me tegen. ‘Gij denkt zeker dat ge wereldkampioen zijt’, zei hij; ‘Ja, dat ben ik’, antwoordde ik”
Toch een heerser, die Everts!

Van volledige consternatie gesproken. Dan tonen Jamie Cullum en Amy Winehouse hun goed hart ’s, is ‘t nog nie goe!

… je computerspel niet meteen wil opstarten?
Inderdaad, scheld de pc maar eens goed de huid (dat stuk plastiek eigenlijk) vol. Laat u vooral gaan, schaam u voor niets of niemand en maak lekker van uw oren. In Duitsland zit er zo’n gast die daarvan een sport heeft gemaakt. Ettelijke filmpjes van z’n tirades zijn op het internet de revue gepasseerd, maar deze is toch de (enige ietwat) beste. Neem u een pint bier, schuif ’s goed onderuit en geniet van iets wat men vaak klasseert onder de noemer ‘over-acting’ of ‘gebrek aan acteertalent’. But hey, hij kan nog steeds in Familie aan de slag!

Aldus Oscar Pereiro Sio. We schrijven ergens augustus-september 2006, de grote speculatiemolen gaat aan het draaien. Floyd Landis, die de Tour op redelijk miraculeuze wijze naar z’n hand zette, bleek positief geplast te hebben. “Maar da’s toch goe?”, hoor ik menig leek onder u denken. Mja, eigenlijk niet, positief is negatief en vice versa. Diegene die de term “positieve plas” het leven ingeroepen heeft, was mijns inziens niet bijzonder bekend met de hedendaagse woordenschat. Maar bon, tot daar.
Niet veel later verschijnt de Spanjaard Oscar Pereiro Sio ten tonele. De Spanjaard, die deze Tour-editie 2e eindigde, na één of andere mega-ontsnapping tijdens een vlakke rit, eiste de overwinning van De Ronde Van Frankrijk op. “Want”, zo stelde Pereiro, “iemand die foefelt verdient de overwinning niet.” Genoteerd, zo gezegd zo gedaan, gelijk heeft-ie. Landis, die z’n onschuld nog steeds benadrukt – “Ik ben erin geluisd, de Fransen kunnen het niet aanzien dat alwéér een Amerikaan de Tour wint” – renteniert momenteel in Amerika. Een nieuwe heup later heeft hij nog wel zin in koers, maar vindt hij geen sponsor meer. Ergens logisch, lijkt me. Onlangs las ik een artikel van hem, en op die foto’s bleek dat hij toch (v)ettelijke kilo’s extra meetorst. Maar bon, nu zijn we weer aan ‘t afdwalen.
Waar zaten we weer? Ach ja, Pereiro die de overwinning opeist. Vandaag de dag is er nog steeds geen doorbraak in het dossier. En dat zal er niet op beteren, want wat staat er vandaag in de krant, op het net en op Teletekst? “Ook Pereiro greep naar de verboden middelen.” Unk!? Wat maakt dat nu de nummer 3 van het klassement, de Duitser Alexander Klöden, mag beginnen zagen dat hij de Tour heeft gewonnen.
‘t Verhaal is nog lang niet ten einde, vrees ik. Stel dat ook Klöden aan de sappekes gezeten heeft. Als ‘t zo doorgaat, wint Axel Merckx de Tour nog. Wie had dat gedacht, eindelijk nog eens een Belg!

Yves Vanderhaeghe verkast naar Roeselare. Voor velen een verrassing (“hij zal wel voor Moeskroen kiezen”), maar niet voor mij. Meer zelfs, als grap maakte ik onlangs een artikel omtrent Yves die voor Roeselare zou kiezen. Een artikel waar enkele steken jegens Yves inzitten, zoals bijvoorbeeld zijn veel-te-rap-bij-de-pers-gaan-uithuilen houding. Ziehier het artikel:
Yves Vanderhaeghe kiest voor Roeselare
De kogel is door de kerk. Yves Vanderhaeghe verlaat Anderlecht en verdedigt tot de zomer van 2008 de kleuren van Roeselare. Dat maakte hij zelf bekend aan de sportredactie.
Begin deze week kreeg Vanderhaeghe van Anderlecht-coach Frank Vercauteren te horen dat er voor hem geen plaats meer was. Meteen ontstonden de geruchten omtrent een terugkeer naar de oude stal. Welke oude stal moest later blijken: Moeskroen of Roeselare.
“Roeselare biedt me een mooi contract aan. Nadien zal ik de technische staff versterken, aan dezelfde voorwaarden. Ik zal dan vooral toezien op de verbale kwaliteiten van de spelers, om te voorkomen dat ze onnodige dingen verkondigen in de pers. Ik kan wel stellen dat ik daarvan de nodige kaas gegeten heb”, zegt Vanderhaeghe.
Vanderhaeghe zelf vindt het wel spijtig dat hij geen waardig afscheid kon nemen van ‘zijn’ Anderlecht. “De supporters hebben me steeds op handen gedragen”, aldus Vanderhaeghe, “daarom vind ik het zo spijtig dat de club mij geen échte afscheidswedstrijd gunt. Ik heb de ploeg toch meermaals uit de penarie geholpen.”
Roeselare reageert euforisch. “De ervaring die Yves kan voorleggen, zal vooral onze jonge talenten naar een hoger niveau stuwen. Ook zal ons middenveld er meer dan ooit als een verstevigd blok uitkomen”, aldus trainer Dirk Gheeraerd.
Ook de Roeselaarse supporters zijn in de wolken. “Yves ís Roeselare. Een man van het volk, die we alvast welkom zullen heten op onze vaste supportersavonden. Ik ben zeer opgelucht dat hij voor ons heeft gekozen”, besluit supporter W.M.
Kleine noot: die supporter W.M. van Roeselare bestaat écht, maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat hij toch niet al te hoog oploopt met Yves…